طـــواف کعبه ی دل کن ! اگــر دلـی داری !!!

دلست کعبه ی معنی ! تو گل چه پنداری !                             

طــــواف کعبه ی صورت حقت بدان فرمود                                                 

که تا به واسطه ی آن دلی به دسـت آری !

ای قــوم به حـج رفتــه كجــاييد ؟ كجـاييد ؟!

معشــوق همينجــاست ! بيــاييد ! بيــاييد !

معشـــوق تو همســايه و ديـــوار به ديـــوار

در بــاديه ســرگشته شمــا در چه هــواييد !

ديــــدم گل تــازه چند دستــه                  

بر گنبــــدی از گيـــاه ، رسته

گفتـــم چه بــــود گيــاه ناچيز                 

تــا در صف گـــل نشيند او نيز

حـــاجیان آمــدند بـــا تعظیــم

 شاکر از رحمت خدای رحیـم

جسته از محنت و بلای حجـاز

رسته از دوزخ و عــــذاب الیـم

بار خدایا !

با دلی مملو از محبّت آخرین فرستاده ات و خاندان پاکش ...

دارم پای به سرزمین وحی میگذارم !...

خوب میدانی این نخستین بار نیست که به حرم مطهّر نبوی داخل میشوم ...

لیکن نیک واقفی که اینبار نیز چونان سال پیش ...

با دل شکسته ام !

اندوه فراق مادر مهربانم را ...

به همراه آورده ام !!!...

اگـر چه نـزد شمـا تشنه ی سخن بودم

كسی که حرف دلش را نگفت من بودم

دلــم بـرای خــودم تنــگ می شـود آری !

هميشه بی خبر از حال خويشتن بودم !!!

صبح اولدی هر طرفدن اوجالدی اذان سسی !

گـــويا گليــــر ملائـکه لــــردن قــــرآن سسی !!!

بير سس تاپانميـــرام اونا بنزه ر، قويون دئيیم :

بنزه ر بونا اگـر ائشيديلسيدی جـــان سسی !!!

(صبح شد و از هر سمت ، صدای اذان بلند شد ! گویا که از فرشتگان ، صدای قرآن می آید !!! صدایی مثل آن نمی یابم ، بگذارید بگویم که اگر صدای جان شنیده می شد ، به آن شبیه بود !!!)

اگر چه سيلــــی آئينه هـــا کــــرم کرده است

و تا هميشـــــه سکــــــوت مصوّرم کرده است

نمی تـــــواند از طعــــــم شـــــوکرانی مــــــن

مــــذاق پــــــاک کند آنکه نـــــوبرم کرده است

دريا شــده‌ست خـــواهر و من هم بــرادرش

شــاعرتر از هميشــــه نشستـــم برابـــرش

خواهــــر ســــلام ! با غــــزلی نيمه ‌آمــــدم ...

تا با شمــــا قشنـــگ شـــود نيـــم ديگــرش

وقتی كه گل در نمی آد

ســـواری اين ور نمی آد

                              كوه و بيـــابون چی چيه ؟!!!

وقتی كه بـارون نمی آد

ابــــر زمستـــون نمی آد

                               اينهمه ناودون چی چيه ؟!!!

... به بهانه ی فرا رسیدن میلاد مسعود امام هشتم حضرت ثامن الحج علی بن موسی الرضا (ع)  

گول آچیب باهار گلیب !

بولبول اوخی یار گلیب !

عاشیقلر سئیوینین یئر اوستونه بیر آیری نیگار گلیب !

(گل باز شده است و بهار آمده است ! بلبل بخوان که یار آمده است ! ای عاشقان خوشنود شوید که نگار دیگری به روی زمین آمده است !)

بولاق بــاشی تؤز اولار ...

اوستو دولو قیــــز اولار ! 

(سر چشمه پر از غبار است و و دخترها آنجا جمع می شوند ...)

سریـن سولـو بولاقلاردان ! بولاقلاردان !

یاشیل یارپاق بوداقلاردان ! بوداقلاردان !

لاله رنگلی یــانـاقلاردان !!!

                               بال سوزولن دوداقلاردان !!!

سیزه سالام سیزه سالام گتیرمیشم ...!

(از چشمه های آب سرد ! و از ترکه های دارای برگ سبز ! و از گونه های به رنگ لاله !!! و از لب هایی که از آنها عسل جاری است !!! برای شما سلام آورده ام ...!)

امام رضا (ع) درباره ی بلندی آرزوها و کوتاهی عمر در دنیا فرمودند :

کـلّنا نـامــل مـدا فی الاجــل 

والـمنـــایا هـن آفــات الامــل

لاتغـرنّـــک ابـاطـیـــل المنــی 

والزم القصد و دع عنک العلل

(همه ی ما دوست داریم عمرمان طولانی شود ، ولی مرگ آفت این آرزوست ! آرزوهای بیهوده ، تو را مغرور نکند ، بلکه همیشه اراده‌ی محکم داشته باش و بهانه‌ها را واگذار !!!)

 ... به بهانه ی فرا رسیدن میلاد مسعود امام هشتم حضرت ثامن الحج علی بن موسی الرضا (ع)

چشمه های خروشان تو را می شناسند !

مــوج هــای پریشــان تــو را می شناسند !

پرســــش تشنگــی را تـــو آبی !!! جـوابی !!!

ریگ هـــای بیـــــابان تـــو را می شناسند !

شب که میشه ستـاره ها ...

                 میــــان تـو سقــف آسمون !

                               گل میگن و گل می شنون ...

                                                بــا هـم دیگه تــو کهکشون !!!

شاطیـر اوغــلان ! گـــؤروم آلــلاه سنــه وئرسیــن برکـت ...!

قــوی اونــون یـــاخشی النسیــن ! خمیـــرین اللنسیــن !!!

چوخ پیشیر ! یاخشی پیشیر ! گؤیده فیریلدات کوره گی ...

منبـــــر اوستــه چؤره گین قـــوی قـــــالانیب تللنسیـــن !

(ای جوان نانوا ! امیدوارم خداوند به کسبت برکت دهد ، بگذار آرد نانت خوب بیخته شده و خمیرت خوب دستمالی شود ! زیاد بپز ! خوب بپز ! پارویت را در هوا بگردان و بگذار تا روی پیشخوان ، نان ها به روی هم انباشته شوند !)

رخ نغــــــز و دل گــــــــرم و لـب شیـــــرین داری !

گر کسی حُسن ، یکی داشت ! تو چندین داری !!!

چنگ در پرده ی عشّـاق زن ، ای چنگی عشـق !

که دریــــن پرده عجب پنجـــه ی شیــــرین داری !

بوی موهات زیر بارون 

بوی گنــدم زار نمناک

بوی سبـزه زار خیس

بوی خیـــس تن خاک

بـاز هــم بیمـــار می بینم تــو را ...

ای دل سرکـش که درمانت مباد !

برق چشمی آتشی افروخت باز

کاین چنین آتش به جانت اوفتاد !!!

کــردی آهنــگ سفــــر امّــــا پشيمان می شوی

چـــون به يـــاد آری پريشــانم پشيمان می شوی

گــر به خـــاطر آوری ايــن اشــک جــــــانسوز مرا

آنچه من هستم کنون در عاشقی ! آن می شوی

بیا که رقـــــص کنان جــام را به شانه کشم

به بزم گرم تو ، چون شعله یی ، زبانه کشم

به کــــاکل تــــو نهــــم چهــره و بگــــریم زار

بـه تـار عشـق ، ز المــاس سفته دانه کشم

مــن از رقصیــدن بـا تو وضــــوی عشــق می گیرم !

به رقصم آور ای خوبم ! که من بی رقص می میرم !!!

باز آمــدی ناگه رســاندند این خبر را

بادی به هم کـــوبید مشتـاقانه در را

عمر سفر امروز هم پایان نمی یافت

نفرین نمی کردم اگر دیشب سفر را

هــوای وصل و غــم هجر و شــور مینـا مرد

برو ! برو ! که دگــر هر چه بــود در مــا ، مرد

لب خموش مرا بین که نغمه ساز تو نیست

به نای من چه کنم نغمه ی های گویــا مرد

کـوچه لره سو سپمیشم

یـار گلنده تـــوز اولماسین

ائله گلسین ائله گئتسین

آرامیـــزدا سؤز اولمـاسین !

(کوچه ها را آب و جارو کرده ام ! تا وقتی که یار می آید ، گرد و خاک بلند نشود ! طوری بیاید و برود که بین ما حرفی و ملالی نباشد !!!)

این طرف مشتی صدف ، آنجا کمی گل ریخته

موج ، مـاهی های عـاشق را به ساحل ریخته

بعد از این در جــام مـا تصـــویر ابر تیـــره ایست

بعد از این در جــام دریــــا مـــــاه کـــامل ریخته

ای هست علی و تار و پود زهرا !

محبــــوب دل و بــود و نبـود زهرا !

مولا به تقـاص خـون مادر برخیــز ...

ای منتقـــم چشــم کبـــود زهرا !!!